آموزش جامع تابع OBJECTPROPERTY در SQL Server؛ از Syntax تا بهینهسازی
مقدمه و جایگاه تابع در SQL Server
تابع OBJECTPROPERTY یکی از ابزارهای مهم متادیتا در Microsoft SQL Server است و برای بررسی یک ویژگی عددی درباره شیء در Context پایگاه داده جاری استفاده میشود. متادیتا دادهای درباره ساختار و وضعیت دادههاست؛ بنابراین پاسخ این تابع به محتوای رکوردهای تجاری وابسته نیست، بلکه به Context پایگاه داده، کاتالوگ سیستم، نوع ورودی و سطح دسترسی کاربر ارتباط دارد.
در پروژههای واقعی، OBJECTPROPERTY در تشخیص نوع شیء، اعتبارسنجی پیش از Deployment، ممیزی Trigger و Constraint و تولید اسکریپت شرطی به کار میرود. استفاده حرفهای فقط نوشتن یک SELECT کوتاه نیست؛ باید تفاوت مقدار معتبر، صفر و NULL، اثر Metadata Visibility، نامگذاری Schema-qualified و هزینه اجرای تکراری تابع را نیز شناخت.
این راهنما از مثال پایه آغاز میکند و تا سناریوهای ممیزی، گزارشگیری و بهینهسازی پیش میرود. برای مشاهده نقشه کامل این خانواده، راهنمای جامع توابع متادیتا در SQL Server را نیز مطالعه کنید.
تعریف، Syntax و قرارداد خروجی OBJECTPROPERTY
OBJECTPROPERTY به زبان ساده بررسی یک ویژگی عددی درباره شیء در Context پایگاه داده جاری را انجام میدهد. موتور SQL Server ورودی را در Context جاری تفسیر میکند و نتیجهای با نوع int برمیگرداند. اگر ورودی به شیء معتبر اشاره نکند، property پشتیبانی نشود یا کاربر اجازه دیدن متادیتا را نداشته باشد، نتیجه میتواند NULL باشد.
نحو استاندارد
SELECT OBJECTPROPERTY ( ID , property ) AS Result;
پارامترها
ID شناسه شیء Schema-scoped در پایگاه جاری و property نام ویژگی پشتیبانیشده مانند IsTable، IsView، IsProcedure یا IsSchemaBound است.
نوع خروجی و معنای NULL
نوع اعلامشده خروجی int است. برنامه مصرفکننده باید NULL را یک حالت مستقل بداند و پیش از تبدیل نوع یا تصمیمگیری، علت آن را بررسی کند. این تابع برای اشیای غیر Schema-scoped مناسب نیست، Cross-database نیست و NULL میتواند نشاندهنده ورودی نامعتبر، نوع نامناسب یا نبود مجوز باشد.
| موضوع | توضیح فنی |
|---|
| کاربرد اصلی | بررسی یک ویژگی عددی درباره شیء در Context پایگاه داده جاری |
| نوع خروجی | int |
| Context | پایگاه داده یا نشست جاری، مطابق قرارداد تابع |
| حالت NULL | ورودی نامعتبر، نبود شیء یا نبود مجوز مشاهده متادیتا |
| کاربرد سازمانی | تشخیص نوع شیء، اعتبارسنجی پیش از Deployment، ممیزی Trigger و Constraint و تولید اسکریپت شرطی |
اصل مهم: خروجی تابع OBJECTPROPERTY را داده امنیتی قابل اعتماد فرض نکنید مگر اینکه مستندات همان property و مجوزهای Context این برداشت را تأیید کنند.
مثالهای عملی مستقل و قابل اجرا
مثال 1: تشخیص جدول بودن شیء
در این سناریو میخواهیم تشخیص جدول بودن شیء را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
SELECT OBJECTPROPERTY(OBJECT_ID(N'dbo.tblNewsContent'), 'IsTable') AS IsTable;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| IsTable | 1 |
نکته کاربردی این مثال: یک یعنی شناسه متعلق به جدول است. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
مثال 2: تشخیص View سیستمی
در این سناریو میخواهیم تشخیص View سیستمی را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
SELECT OBJECTPROPERTY(OBJECT_ID(N'sys.objects',N'V'),'IsView') AS IsView;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| IsView | 1 |
نکته کاربردی این مثال: نمونه بدون ایجاد یا حذف شیء، نوع View موجود را کنترل میکند. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
مثال 3: مقایسه چند Property
در این سناریو میخواهیم مقایسه چند Property را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
DECLARE @Obj int=OBJECT_ID(N'dbo.tblNewsContent');
SELECT OBJECTPROPERTY(@Obj,'IsTable') AS IsTable,
OBJECTPROPERTY(@Obj,'IsView') AS IsView,
OBJECTPROPERTY(@Obj,'IsUserTable') AS IsUserTable;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| IsTable | 1 |
| IsView | 0 |
| IsUserTable | 1 |
نکته کاربردی این مثال: مجموعه ویژگیها نوع شیء را دقیقتر توصیف میکند. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
مثال 4: فیلتر جداول کاربر
در این سناریو میخواهیم فیلتر جداول کاربر را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
SELECT object_id,name FROM sys.objects
WHERE OBJECTPROPERTY(object_id,'IsUserTable')=1;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| object_id | 245575913 |
| name | tblNewsContent |
نکته کاربردی این مثال: برای گزارش بزرگ sys.tables گزینه مستقیمتری است. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
مثال 5: ترکیب با OBJECT_ID
در این سناریو میخواهیم ترکیب با OBJECT_ID را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
DECLARE @Name nvarchar(517)=N'dbo.tblNewsContent';
SELECT @Name AS ObjectName, OBJECTPROPERTY(OBJECT_ID(@Name,N'U'),'IsTable') AS IsTable;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| ObjectName | dbo.tblNewsContent |
| IsTable | 1 |
نکته کاربردی این مثال: نام Schema-qualified و type code ابهام را کم میکند. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
مثال 6: شیء ناموجود و NULL
در این سناریو میخواهیم شیء ناموجود و NULL را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
SELECT OBJECTPROPERTY(OBJECT_ID(N'dbo.NoSuchObject'),'IsTable') AS Result;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| Result | NULL |
نکته کاربردی این مثال: OBJECT_ID نیز NULL است و تابع خروجی ناشناخته میدهد. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
مثال 7: Property نامتناسب
در این سناریو میخواهیم Property نامتناسب را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
SELECT OBJECTPROPERTY(OBJECT_ID(N'dbo.tblNewsContent'),'IsProcedure') AS IsProcedure;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| IsProcedure | 0 |
نکته کاربردی این مثال: صفر با NULL متفاوت است و شیء معتبر ولی فاقد ویژگی را نشان میدهد. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
مثال 8: ممیزی رویههای Extended
در این سناریو میخواهیم ممیزی رویههای Extended را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
SELECT s.name AS SchemaName,o.name
FROM sys.objects AS o JOIN sys.schemas AS s ON s.schema_id=o.schema_id
WHERE o.type='X' OR OBJECTPROPERTY(o.object_id,'IsExtendedProc')=1;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| SchemaName | sys |
| name | xp_example |
نکته کاربردی این مثال: وجود Extended Procedure باید از منظر امنیت و پشتیبانی بررسی شود. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
مثال 9: روش اشتباه Cross-database
در این سناریو میخواهیم روش اشتباه Cross-database را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
-- OBJECTPROPERTY شناسه را در پایگاه جاری تفسیر میکند.
SELECT OBJECTPROPERTY(OBJECT_ID(N'dbo.tblNewsContent'),'IsTable') AS CurrentDatabaseResult;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| CurrentDatabaseResult | 1 |
نکته کاربردی این مثال: برای پایگاه دیگر Context را با USE یا SQL پویا بهطور کنترلشده تغییر دهید. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
مثال 10: جایگزین کاراتر برای تشخیص جدول
در این سناریو میخواهیم جایگزین کاراتر برای تشخیص جدول را با تابع OBJECTPROPERTY پیادهسازی کنیم. Query زیر مستقل طراحی شده است؛ اگر به جدول پروژه اشاره دارد، نام Schema و شیء را با ساختار واقعی محیط خود هماهنگ کنید و پیش از اجرای عملیاتی سطح دسترسی را کنترل نمایید.
SELECT CASE WHEN EXISTS
(SELECT 1 FROM sys.tables WHERE object_id=OBJECT_ID(N'dbo.tblNewsContent'))
THEN 1 ELSE 0 END AS IsUserTable;
| فیلد یا ستون | خروجی نمونه |
|---|
| IsUserTable | 1 |
نکته کاربردی این مثال: EXISTS روی کاتالوگ هدف خوانایی قصد Query را افزایش میدهد. نتیجه نمایشدادهشده نمونه است و شناسهها، نامها یا اندازهها ممکن است در سرور شما متفاوت باشند؛ معیار صحت، منطق Query و متادیتای واقعی محیط است.
خطاهای رایج و روش عیبیابی
نخستین خطای رایج در OBJECTPROPERTY اجرای Query در پایگاه داده نادرست است. قبل از تحلیل نتیجه، DB_NAME()، نام Schema و شناسه ورودی را ثبت کنید. اگر خروجی NULL است، جداگانه وجود شیء، صحت نام، نوع شیء و مجوز VIEW DEFINITION یا مجوز مرتبط را بررسی کنید.
خطای دوم، چسباندن خروجی تابع به SQL پویا بدون اعتبارسنجی است. نامی که قرار است بهعنوان Identifier استفاده شود باید از منبع مورد اعتماد بیاید و با QUOTENAME محصور شود؛ مقدارهای تجاری نیز باید با sp_executesql پارامتری شوند. این تابع برای اشیای غیر Schema-scoped مناسب نیست، Cross-database نیست و NULL میتواند نشاندهنده ورودی نامعتبر، نوع نامناسب یا نبود مجوز باشد.
- Context جاری را با SELECT DB_NAME() کنترل کنید.
- نامهای شیء را همراه Schema بنویسید و از حدس Schema پیشفرض دوری کنید.
- برای NULL پیام تشخیصی بسازید و آن را خودکار به صفر تبدیل نکنید.
- نتیجه را با نمای کاتالوگ مرتبط، مانند sys.objects، sys.columns یا sys.types، تطبیق دهید.
- مجوز مشاهده متادیتا را با کمترین سطح دسترسی لازم طراحی کنید.
ملاحظات کارایی و بهینهسازی Query
هزینه یک اجرای OBJECTPROPERTY معمولاً در مقایسه با خواندن دادههای بزرگ ناچیز است، ولی قرار دادن آن روی هر ردیف یک DMV یا کاتالوگ بزرگ میتواند CPU و زمان اجرای قابل مشاهده بسازد. وقتی ورودی ثابت است، مقدار را یکبار در متغیر ذخیره کنید. وقتی چند ویژگی از هزاران شیء لازم است، Join مستقیم به نماهای sys اغلب Plan شفافتری ایجاد میکند.
برای اندازهگیری واقعی، SET STATISTICS IO, TIME ON و Actual Execution Plan را در محیط آزمایشی فعال کنید. نسخه تابعی و نسخه Join را با داده و مجوز یکسان مقایسه کنید. از Scalar Function در سمت ستون شرط، اگر تبدیل مستقیم به شناسه یا Join ممکن است، پرهیز کنید تا Predicate سادهتر باقی بماند.
SET STATISTICS IO, TIME ON;
DECLARE @ContextName sysname = DB_NAME();
-- Query مبتنی بر متادیتا را اینجا اجرا و Plan واقعی را بررسی کنید.
SELECT @ContextName AS DatabaseContext;
SET STATISTICS IO, TIME OFF;
هدف بهینهسازی حذف کورکورانه تابع نیست؛ هدف آن است که تابع در نقطهای اجرا شود که اطلاعات لازم را با کمترین تکرار و روشنترین قرارداد فراهم کند. تغییر باید با اندازهگیری قبل و بعد تأیید شود.
بهترین روشها و کاربرد در پروژه سازمانی
- نام پایگاه داده و Schema را بخشی از قرارداد اجرای اسکریپت بدانید.
- خروجی OBJECTPROPERTY را بههمراه ورودی و Context در لاگ خطا ثبت کنید.
- برای Migration، شرط وجود را با نوع شیء مورد انتظار ترکیب کنید.
- در کد تولیدی، شاخه جداگانهای برای NULL و نبود مجوز در نظر بگیرید.
- برای گزارشهای انبوه، نماهای کاتالوگ را با نسخه تابعی Benchmark کنید.
- شناسههای داخلی را میان Development، Test و Production کپی نکنید.
- SQL پویا را با QUOTENAME و sp_executesql ایمن کنید.
- تست خودکار را پس از تغییر Schema و ارتقای نسخه SQL Server اجرا کنید.
یک کاربرد واقعی OBJECTPROPERTY، ساخت ماژول Metadata-driven برای تشخیص نوع شیء، اعتبارسنجی پیش از Deployment، ممیزی Trigger و Constraint و تولید اسکریپت شرطی است. چنین ماژولی باید خروجی نسخهبندیشده، کنترل مجوز، ثبت زمان اجرا و تست بازگشت داشته باشد. در پروژههای حساس، نتیجه با منبع دوم مانند نمای کاتالوگ تطبیق داده میشود تا تغییرات غیرمنتظره سریع شناسایی شوند.
سؤالات متداول اختصاصی
۱. تابع OBJECTPROPERTY دقیقاً چه مسئلهای را حل میکند؟
OBJECTPROPERTY برای بررسی یک ویژگی عددی درباره شیء در Context پایگاه داده جاری به کار میرود. مزیت آن این است که بهجای حدسزدن یا Hard-code کردن شناسهها و نامها، پاسخ را از متادیتای همان Context دریافت میکنیم. در یک سامانه حرفهای، خروجی باید همراه با کنترل NULL و ثبت Context مصرف شود تا نتیجه قابل اعتماد و قابل عیبیابی باشد.
۲. برای شروع استفاده از OBJECTPROPERTY چه پیشنیازی لازم است؟
کاربر باید در پایگاه داده درست متصل باشد، ورودی معتبر بدهد و اجازه مشاهده متادیتای شیء هدف را داشته باشد. بهتر است ابتدا نمونه ساده مقاله اجرا شود و سپس Query با نامهای واقعی Schema و اشیای سازمان جایگزین گردد. برای رشتههای فارسی نیز پیشوند N باید حفظ شود.
۳. آیا آموزش و پیادهسازی سازمانی OBJECTPROPERTY ارزش تجاری دارد؟
بله؛ استفاده صحیح از متادیتا زمان توسعه ابزارهای گزارشگیری، مهاجرت، ممیزی و نگهداری را کم میکند و خطای انسانی ناشی از مقادیر ثابت را کاهش میدهد. در دوره آموزشی یا مشاوره SQL Server میتوان این تابع را در قالب یک چارچوب Metadata-driven واقعی، همراه با تست و کنترل مجوزها، پیادهسازی کرد.
۴. OBJECTPROPERTY چگونه هزینه پروژههای پایگاه داده را کاهش میدهد؟
وقتی قواعد کشف Schema یکبار و درست نوشته شوند، همان کد در چند محیط و چند نسخه پایگاه داده قابل استفاده است. این کار دوبارهکاری در Deployment و گزارشسازی را کم میکند. البته صرف استفاده از تابع کافی نیست و باید قرارداد نامگذاری، ثبت خطا و آزمون تغییرات نیز در پروژه تعریف شود.
۵. تفاوت استفاده از OBJECTPROPERTY با خواندن مستقیم نماهای sys چیست؟
OBJECTPROPERTY برای دریافت یک ویژگی یا تبدیل مشخص، کوتاه و خواناست؛ در مقابل، نماهای کاتالوگ sys برای گزارش انبوه، فیلتر چندویژگی و Joinهای تحلیلی انعطاف بیشتری دارند. انتخاب درست به حجم داده، نیاز به جزئیات و شکل Plan بستگی دارد و در بسیاری از ابزارها هر دو روش کنار هم استفاده میشوند.
۶. آیا میتوان برای طراحی ابزار یا گزارش اختصاصی OBJECTPROPERTY مشاوره گرفت؟
بله؛ در یک خدمت تحلیل یا اجرای پروژه SQL Server ابتدا سناریو، مجوزها، نسخه موتور و اندازه کاتالوگ بررسی میشود. سپس Queryهای متادیتا با خروجی پایدار، لاگ خطا، تست خودکار و مستندات تحویل داده میشوند تا ابزار به یک نمونه نمایشی محدود نماند.
۷. رایجترین خطای OBJECTPROPERTY چیست؟
رایجترین خطا تفسیر NULL بهعنوان پاسخ منفی قطعی است؛ درحالیکه NULL ممکن است از ورودی نامعتبر، Context اشتباه یا نبود مجوز مشاهده متادیتا ناشی شود. خطای دیگر استفاده از نام بدون Schema یا فرض ثابت بودن شناسهها میان پایگاههای داده است. این تابع برای اشیای غیر Schema-scoped مناسب نیست، Cross-database نیست و NULL میتواند نشاندهنده ورودی نامعتبر، نوع نامناسب یا نبود مجوز باشد.
۸. اجرای OBJECTPROPERTY چه اثری بر Performance دارد؟
یک فراخوانی منفرد معمولاً بسیار سبک است، اما اجرای تابع برای هر ردیف یک مجموعه بزرگ یا در شرطی که Join مستقیم کاتالوگ مناسبتر است میتواند هزینه اضافی بسازد. مقدارهای ثابت را یکبار در متغیر محاسبه کنید، Actual Execution Plan و STATISTICS IO را بررسی کنید و برای گزارشهای انبوه از نماهای sys استفاده آگاهانه داشته باشید.
۹. Best Practice اصلی برای OBJECTPROPERTY چیست؟
Context را صریح نگه دارید، نامها را Schema-qualified بنویسید، ورودی و خروجی NULL را کنترل کنید و شناسههای متادیتا را در محیط دیگر Hard-code نکنید. همچنین اگر خروجی وارد SQL پویا میشود، نام اشیا را با QUOTENAME محصور کنید و مقدارهای داده را پارامتری نگه دارید.
۱۰. OBJECTPROPERTY با کدام نسخههای SQL Server سازگار است؟
این تابع از توابع جاافتاده Transact-SQL است، اما دامنه propertyها، مجوزهای لازم و سطح پشتیبانی در SQL Server، Azure SQL Database، Managed Instance و سرویسهای تحلیلی میتواند متفاوت باشد. پیش از استقرار، مستندات نسخه هدف و Compatibility Level را بررسی و Query را در محیط آزمایشی همان پلتفرم اجرا کنید.
سؤالات مصاحبه SQL Server
۱. چرا OBJECTPROPERTY ممکن است NULL برگرداند؟
ورودی نامعتبر، Context نادرست، property ناسازگار یا محدودیت Metadata Visibility از علتهای اصلی هستند. پاسخ حرفهای باید روش تفکیک این علتها را نیز توضیح دهد.
۲. چه زمانی نمای sys را به OBJECTPROPERTY ترجیح میدهید؟
وقتی چند ستون متادیتا برای مجموعه بزرگی از اشیا لازم است، Join و فیلتر مستقیم کاتالوگ معمولاً خواناتر و قابلبهینهسازیتر است. برای یک تبدیل یا ویژگی منفرد، تابع میتواند سادهتر باشد.
۳. چرا شناسههای متادیتا نباید Hard-code شوند؟
زیرا شناسهها در پایگاه دیگر، پس از بازسازی شیء یا در محیط استقرار متفاوت میتوانند تغییر کنند. نام معتبر یا کاتالوگ باید در زمان اجرا شناسه را حل کند.
۴. Metadata Visibility چه اثری بر نتیجه دارد؟
کاربر معمولاً فقط متادیتای Securableهایی را میبیند که مالک آنهاست یا مجوز مرتبط دارد. بنابراین NULL الزاماً نبود شیء را ثابت نمیکند.
۵. چگونه کارایی Query متادیتا را میسنجید؟
نسخهها را با IO، TIME، Plan واقعی، تعداد ردیف و مجوز یکسان مقایسه میکنم و تکرار تابع، Predicate و Joinهای کاتالوگ را بررسی میکنم.
چکلیست نهایی
- Syntax تابع OBJECTPROPERTY با نوع ورودی صحیح نوشته شده است.
- Context پایگاه داده و Schema پیش از اجرا کنترل شدهاند.
- NULL، صفر و یک بر اساس قرارداد property از هم تفکیک شدهاند.
- هیچ شناسه داخلی بین محیطها Hard-code نشده است.
- نامهای واردشده به SQL پویا با QUOTENAME ایمن شدهاند.
- نسخه کاتالوگی برای گزارشهای انبوه بررسی و Benchmark شده است.
- مجوز مشاهده متادیتا با اصل حداقل دسترسی تنظیم شده است.
- تست پس از تغییر Schema و ارتقای SQL Server وجود دارد.
جمعبندی
OBJECTPROPERTY ابزاری دقیق برای بررسی یک ویژگی عددی درباره شیء در Context پایگاه داده جاری است، به شرط آنکه Context، مجوز و معنای NULL جدی گرفته شود. مثالهای این مقاله نشان دادند چگونه از Query ساده به ممیزی سازمانی، مدیریت خطا و انتخاب روش کاراتر برسیم.
برای مقایسه این تابع با سایر اعضای خانواده و دسترسی به مقالههای مرتبط، به مقاله مادر توابع Metadata در SQL Server بازگردید. در پیادهسازی نهایی، مستندات نسخه هدف و Plan واقعی Query مرجع تصمیم باشند.