|
|
|
|
کد پروژه:
|
PA-400347
|
|
موضوع پروژه: |
آمیب و پروتوزآ به عنوان عوامل بیماری زونوتیک آبی |
|
گروه پروژه: |
لیست انواع پایان نامه ها |
|
تعداد مشاهدات: |
595 |
|
قیمت: |
57000 (قیمت به ریال) |
|
قالب فایل:
|
Word
|
|
تعداد صفحات: |
40 |
|
شرح پروژه: |
چکیده
به علت نقشهای زندگی آزاد آمیب و زندگی انگلی پروتوزوآ Entamoeba histoly tia و Balantidium coli آنها به عنوان عوامل اتیولوژی کشنده ترین انیسیفا درانسان ها وحیوانات به شمار می رند با میزبان هایی با سیستم ایمنی حد وسط وسیستم ایمنی رقابتی درمیان قربانیان. Acanthamoebaspp اغلب جز عوامل کراتیتیس به شمار می روند .عفونت در اندام تنفسی شکستن در پوست یا بالا کشیده شدن آب به سوراخ های بینی و یا پخش شدن در سیستم عصبی مرکزی تاثیر می گذارد.E historica و B coli پروتوزو آی انگلی هستند که باعث اسهال خونی آمیبی می شوند. هر دو نوع عفونت ها در میان مدفوع پخش می شوند و با کیست ها به عنوان عفونت تجمع می کنند. آنسفالیتید آمیبی میتواند با تماس آب پخش شود ولی به تنهایی کاری نمی کند. بیماری های آبی از طریق حیوانات به انسان سرایت نمی کنند. بیماریهایی را که E historica و B coli باعث می شوند توسط کیست هایی معمولا در فاضلاب آلوده کننده آب به وجود می آیند.اسهال خونی آمیبی و بالانتیدیاز مثال هایی از عفونت های آبی زیونوتیک می باشند که از انسان به انسان قابل سرایت هستند. طریقه سرایت بیماری ها آزمایش می شود و مراحل بازشناسی مداخله های آنتی میکروبی و تاثیر جهانی کردن نشریات توسط Elsevier B.V مورد بررسی قرار می گیرد.
بیرون از بدن میزبان نقش آن ها به عنوان پاتوژن از سال 1960 تشخیص داده شد. یعنی زمانیکه Entamoeba (1870) و Balantidium (1870) برای بیشتر از یک قرن به عنوان عوامل اتیولوژیک از بیماری انسان شناخته شده بود به علت تاثیر اقتصادی وپزشکی آنها بر روی افراد E.histolytica وکمتر از آن B.coli موضوعات مطالعات گسترده در زمینه انتقال آنها پیوند وارتباط ممکن با زونوتیک ودرمان آنتی میکروبال بوده اند.
یک انگل ارگانیسمی می باشد که در سطح گسترده ای از عوامل از بین برنده میزبانش زندگی می کند ونمی تواند به مدت طولانی بدون حضور میزبان زندگیکند.به صورت تکنیکی زندگی آزاد آسیب به صورت انگلی نمی باشد اگر چه از آن همیشه به عنوان انگل نام برده اند. آنها یک جای مناسب برای خودشان در زمینه های انگلی ساخته اند. بیماریهایی که به علت آسیب تولید می شوند به خصوص انیسفالیتیدها اکثرا مهلک وکشنده هستند تشخیص پری مورتم آنها مشکل می باشد وعدم یک مشاهده خوب و درمان آنتی میکروبی وجود دارد.عوامل بسیاری در این دود هذ اخیر وجود داشته اند که باعث افزایش این آسیب ها شده اند
1. اپیدمی شدن HIV ایدز که باعث افزایش تعداد موارد Acanthomobex و انیسفالیتیدهای Balamuthia شده اند
2. لنزهای نرم که برای Acanthomoeba عامل خوبی برای رسیدن به سطوحی شده اند که باعث کراتیتیس می شوند.
3. افزایش اوقات فراغت و تاثیر مناطقیکه برای تعطیلات مردم می روند وکنار دریاچه های گرم وفصول گرم سال مردم را بیشتر در معرض naegleria fowleri قرار داد وباعث بیماری meningoencephatitic گردید.
1.1 موفقیت های کنونی رده بندی رده بندی پروتوزوآ بر اساس معیارهای مورفولوژیک می باشد.در سال های اخیر مورفولوژی جایگاهی را برای استفاده از تکنیک های مولکولی به عنوان قدرت حرکت در رده بندی به وجود آورده است که اغلب به دلایلی ارزیابی را حتی را در مورد ارتباطات وتشخیص گونه های جدید وحتی طبقاتی بر مبنای ترتیب S16 و S18 rDNA ژن ها را راحت کرده است.اعضای یک شاخه جدید از انواع اصلی پروتوزوآ شاخه های متفاوتشان را نشان می گذاترند.آمیب هم همین گونه در یک مجموعه گردآوری شده شاخه قرار داده می شود که تعدادی از طبقات رده بندی شده متفاوت را هم شامل می شود ما در قسمت پایین نمونه ای از رده بندی آمیب را نشان داده ایم
شاخه فیزیودا(Heterolobosea دسته Schizopyrenida طبقه vahlkampfidae خانواده Naegleria fawleri)
lobosea دسته (Acanthopodida طبقه Acanthmoebidae خانواده acanthamoeba spp Balamuthia mandrillaris)
رابطه معمول نامعین(Entamoebidae خانواده و Entamoeba histolytica E.disparEcoliE.hartmannimoshkovski)
توجه کنید که B.mandrillaris به عنوان یک آمیب leptomyxid تعبیر می شود وشامل خانواده Acanthamoebida می باشد و این بر اساس اطلاعات حاصل از srDNA16ترتیب ژن می باشد ((2000)Amaral zettler(2003)cbooton).
تنها چیزی که با این بخش سر وکار دارد یکی از انگل های انسان می باشد. ره بندی نشان داده شده در اینجا از lynn و small در سال 2000 می باشد.
طبقه Ciliphora (دسته Litostamate و طبقه Vestibuliferid و خانواده Balantididda و Balantudium coli)
2- چرخه های زندگی
موضوع عمومی از زندگی برای پروتوزوآ در این بخش یک مرحله تشدید کننده می باشد که شامل یک مرحله کیست پایدار می باشد. هیچ گونه میزبان متعادلی در چرخه های زندگی وجود نداردو برای موفقیت B.col تولید کننده جنسی شناخته شده است. هیچ کدام از این ارگانیسم ها نیاز به انتقال دهنده هایی برای سرایت و یا در معرض E.histolytica نبوده اند که بتوانند توسط بعضی از حشرات و به عنوان ناقلین مکانیکی عمل کننده و برده شوند. Naegleria و Acanthamoeba به علت زندگی آزاد آمیبی در خاک یا آب حضور دارند و از باکتری ها تغذیه می کنند. Balamuthia از پروتزهای دیگر تغذیه می کند و شاید آمیب های درگری که در خاک یافت می شوند. Naegleria به دلیل داشتن مراحل کیستی و آمیبی یک مرحله شلاق مانند را دارا می باشد که از مرحله آمیبی بیشتر می باشد. انواع شلاقی آن نه تغذیه می کند و نه تقسیم می شود و به صورا انتفالی می باشد و به مرحله آمیبی می رسد. به هر صورت گونه هایی از Noeglean بر اساس اطلاعات زنجیره واری که در قابلیت شلاقی شدن از دست می دهند یا به صورت شلاقی تقسیم می شوند تعیین می گردند. (2002 Dejonckhere) کیست های این آمیب رشد می کنند و در شرایطی توسعه پیدا می کنند که طبیعت این شرایط وجود دارد. کیست های آمیب توسط دیواره ای که ممکن است 2 یا 3 لایه خضامت داشته باشد به هم متصل می شوند. تمام آنها در حالیکه حضور باکتری به عنوان غذا موی باشد رشد می کنند یا در فقدان هر ارگانیسم دیگری در اختلاف حد وسطی به رشد و توسعه می رسند. فرم های کیستی Acanthamobea در شکل 2 و 1 با هم مقایسه شده اند و مراحل شلاقی و آمیبی Naeglenia در شکل 4 و 3 نشان داده شدهن است. انگل های E.histolytica و B.coil هم مراحل کیستی دارند. مرحله کیستی برای هر دو ارگانیسم شامل مرحله سرایت در چرخه زندگی می باشد. در E.histolytica یک مرحله پیش کیستی به عنوان عامل انتقال بین تروفوزویی و کیست بالغ تشخیص داده شده است. مرحله آخر با عوامل ریبونوکلیوپروتیین بدن های کروماتید و ذخایر گلیکوژن نامیدهه یم شوند که هر دو آنها به عنوان مرحله کیستی نشان داده شده اند. کیست در آزمایش کوجک میزبان باعث افزاشی آمیب کوآدرنوکلیید می شود که تقسیمات سیتوپلاسمی انجام می شود و در این مرحله 8 آمیب کوچک در یک مجموعه برای آنها محلی تعیین شده است تولید می گردند. کیست ها برای انتقال از تروپوزوییت هستند و نمی توانند تمام معره را با PH پایین احاطه کنند. کیست های E.histolytica مقاومت بالایی در مقابل فشارهامحیط ندارند. اما مطالعات در این مورد اجرا نشده است. E.histolytica یک بی هوازی می باشد امال می تواند در میان اکسیژن برای یک مدت کوتاهی تحمل کند. همانند دیگر پروتویزوآی بی هوازی میتوکندری ها فاقد آـمیب هستند میتی زوم هم در طبقات میتوکندری قرار می گیرد. Balantidium به عنوان انگلهایی کگه در اندام گونه های مختلف حیوانات یافت می شود شناخته شده است و زندگی آزاد ندارد. B.Coil با ردیف هایی از سیلیا پوشیده می شود و توسط غذای هضم نشده و باکتری از میان مجموعه عبور داده می شود. (شکل 5) نام ارگانیسم از شکل آن ها گرفته می شوند. همانند دیگر سیلیسات ها یک میکرو ماکرو نوکلدو وجود دارد و هر دو واکویل به عنوان ارگان های Osmeregulatory نگه داشته می شوند اتصالاتی را در مطالعات Zamab (1978) مشاهده می کنیم. ارگانیسم بزرگترین اندازه انگل های پروتوز آن می باشد که در انشان ها پیدا می شود. که بزرگی آنها به بیشتر از 150 در طول می رسد. سیلیات ها نمی توانند معده را احاطه کنند کیستی با دیواره حامی مرحله عفونت می باشد. (شکل 6) هرز سیلیاتی که در همان محیز بی هوازی یافت می شود همانند eHISTOLYTICA به عنوان یک هوازی نام برده می شود. ارگانیسم می تواند در Xenic رشد کند اما در محیط axenically رشد نمی کنند (2002 Clark و Diamond)
1 و 2. استقامت و آلودگی محیطی
پروتوزین است که trophic سیلیات یا آمیبی است که خیلی ساده تجهیز می شود تا شرایط محیطی را احاطه کند برای دوره هایی از زمان. این واقعیت است که Balantidium و Entamo eba دارای مراحل آلودگی در کیست می باشد. برای آمیبی با زندگی آزاد مراحل آلودگی می تواند به صورت مرحله کیستی یا trophic باشد. به علت وجود یوازه و دموکراسی ارگانیسم اتصالی کیست احاطه کردن در طی دوره های غیرقابل برای رشد را اجازه می دهد. در شرایط آزمایشگاه کیست های Acanthampeba زنده می مانند به مدت 20 سال (1995 Mazur) بنا بر اطلاعات امروزه در مورد کیست ها در طبیعت قابلیت زنده ماندن آنها بستگی به یک وسعت بالای شرایط محیطی دارد. کیست های آمیبی دارای زندگی آزاد برای زنده نگه داشتن خشکاندن طولانی و دیگر فشارهای محیطی هستند زمانیکه کیست های Entamoeba و Balantidium به حرارت حساس تر هستند و تنها در یک محیط مرطوب برای مدت محدودی زنده می مانند.
3-عفونت و بیماری خلاصه خصوصیات بیماری مربوط به ارگانیسم های می تواند در جدول 2 یافت شود.
1-3سیستم عصبی عمومی از میان بیماری های عفونت مغز ایسفالیتیدها توسط Acastha mpbe spp و N.Floweri به وجود می آیند. بیماری به وجود آمده توسط Naegleria به صورت منتیتگوسفالیتید ابتدایی (PAM) درمی آید و با شنا و دیگر فعالیت های آبی حاصل می شود. (شکل 7). Naegleria به عنوان یک آمیب تروپیک یا کیستی به درون بینی می روند چون در آب شناور هستند و از بینی به سمت عصب بویایی می روند و از آنجا وارد مغز می شوند (1973 Martinez). در آنجا به سیستم بویایی حمله می کنند و مستقیما روی مغز اثر می گذارند. و با گسترش آمیب ها در مغز باعث عفونت مغزی می گردند و یک یا دو روز بعد از آن به فاصله 7 تا 10 روز بعد از عفونت منجر به مرگ میزبان می شوند. Acanthamoeba (شکل 8 و 9) و Balamuthia (شکل 10) به عنوان عوامل اینسفالیتین آمینی نشان داده شده اند. (GAE) و معمولا بدون مننژیت در بر می گیرند. مداخل ورودی برای این دو ارگانیسم یا از میان خراش های پوستی که در معرض خاک قرار می گیرند یا کیست هایی هستند که در اندام های ترشحی به وسیله گرد و غبار و عواملی که در خاک وجود دارند آلوده شده اند. هیچ ارتباطی بین فعالیت های آبی و عفونتی که گزارش شده است وجود ندارد اما ممکن است که ریشه عفونت داشته باشند. با توجه به محل ورود آمیب به صورت هماتوژنیستی در مرکز سیستم عصبی پخش می شود (CNS) و در آنجا باعث CAE می شود. زمینه های تاثیر مغزی شامل مخ مخچه و ساقه مغز می باشد اما آمیب عموما در CSF یافت نمی شود. بیماری ها وابسته به محل ورود به وجود می آیند. انواع GAE و عفونت کرونیک می تواند هفته ها تا سال ها بعد از عفونت هم مشخص نباشد.
E.Histolytica اغلب به ندرت در مغز پیدا می شود. (1978 Booden و Albach).
2-3-سطح قرنیه
Acanthamoeba اغلب طبقاتی از کراتیتیس آمیبی می باشند و باعث به وجود آمدن ترومای قرنیه می شوند و باید از لنزهای مراقبت بیشتری به عمل بیاید. آمیبی که در آب زندگی کی کند می تواند مستقیما باعث آلوده کردن قرنیه شود و یا می تواند از طریق تماس با لنزها به قرنیه آورده شود. انواع آمیب ها از طریق نوار غیراستریل یا آبی که برای شتشوی لنزها به کار می رود و مایعی که لنز در آن شناور است تا سالم بماند منتقل می شود. در ترومای قرنیه آمیب مستقیما به سطح قرنیه می چسبد و با کوچکترین جراحت وارد چشم می شود (1975 Jones 1981 Ma). معمولا یک چشم تحت تاثیر این آمیب قرار میگیرد. بیماری با تغییر شکل دادن قرنیه و کمی دید و درد شناخته می شود و اغلب هم با کراتیتیس اشتباه گرفته می شود و همین باعث تاخیر در درمان می گردد. در استرومای قرنیه آمیب به سختی می تواند نفوذ کند. درمان بیماری با روش درمان آنتی میکروبی زمان می تواند انجام شود که کیست آمیبی در استرومتا نفوذ کرده باشد. قربانیان کراتیتس ننکن است که نیاز به یک یا چندین صفحه قرنیه ای داشته باشند تا خرابی قرنیه را درست کند یا انگل ها را در چشم کاهش بدهد.
3-3-عفونت های Nasopharynyeal cutaneous
اینها در طی Acanthamoeba و Balamuthia و توسعه آنها زمانی به وجود می آیند که آمیب کیستی یا تروپیک به خراشی در پوست یا به مخاط بینی وارد شوند. این عفونت ها می توانند در محل باقی بمانند اما معمولا آمیب به دیگر قسمت های بدن هم یم رود مخصصوا به سیستم عصبی مرکزی (CNS) و هیچ تغییر شکلی بین این عفونت ها و انیسفالیتیس وجود ندارد.
4-3-عفونت های روده ای
عفونت های روده ای معمولا به وسیله مدفوع پخش می شوند. عفونت از هضم کیست ها در آب یا غذا به وجود می آید. ارگانیسم های تروپیک نمی توانند در معده زنده بمانند مگر اینکه محیط معده بسیار کم اسیدی باشد.
E.histolytica به عنوان عامل ایجاد اسهال خونی آمیبی در نظر گرفته می شود (1986 Ravdin – 2003 Haque – 1978 Alban) وقتی به روزده بزرگ می رسد امیب به سطوح داخلی روده حمله می کند و باعث اختلالاتی در دیواره یم گردد و باعث خونریزی در روده می شود. در حالات آمیبی دیوراه روده می تواند توسط آسیب مورد حمله قرار بگیرد. آمیب می تواند از طریق روده از میان سیستم ورودی هپاتیت به کبد ریه یا مغز وارد شود. اینچینن مواردی به ندرت گزارش شده اند و اغلب به عنوان زخم هایی در منطقه های آنوژنیتال و مربوط به عبور آمیب از اندام روده معرفی می شوند. آمیب های ابتدایی اغلب در زخم هایی از مناطقی که با روده در تماس نبودند گزارش شده اند. (2002 Parsgad). تنوع E.histolytica حالا به عنوان گونه های متمایز Edispar شناخته شده اند و ممکن است اساسی برای تعداد بالای عفونت ها در انسان به شمار بروند. در انسان ها E.histilytica به عنوان آمیب انگلی امعا و احشا به شمار یم رود. آمیب های یدگر که در روده یافت می شود عبارتند از E.coil – E.hartmanni – E-mosh kovski – Endolimax nana – Iodamoeba – bustchli و e.Dispar و Dientamoeba Frahlilis.
B.Coli در عفونت های انسان و خوک ها مشترک است و باعث به وجود آوردن بالانتیدیاسین در انسان می شود. در روده بزرگ ارگانیسم ها توسط Entamoeba به می تواند به عنوان عامل ثانویه توسط باکتری هیا روده تاثیر بگذارد. باعث ایجاد بیماری می گردند. سیلیات ها اغلب به صورت یک انبوه در زخم ها یا سطوح مخاطی یافت می شوند. (1961 levine) – در روزته بزرگ به ندرت مشاهده می شود. (1978 Zaman)
4-اپیدمیولوژی (شیوع)
1-4-آمیب زندگی آزاد
تعداد عفونت های باعث شده توسط آمیب با زندگی آزاد ارتباطی با جهانی شدن گسترش آنها دارد (جدول 2). تعداد مورد گزارش شده در صدها یا برای کراتیتیس آمیبی هزاران مورد می باشد. آمیب در خاک و آب یافت می شود و غیرممکن است که ما با این ها در تماس نباشیم. تحقیقات بسیاری برای آنتی بادی هاص ضد امیب برای زنده نگه داشتن جمعیت اسنان ها و به عنان واقعه یا از مقابله با این آمیب انجام گرفته است. البته نه برای همه آمسیب های موجود در محیط بلکه برای آنهایی که ظرفیت بیماری زایی دارند این تحقیق انجام گرفته است.
Acanthamobea شایع ترین و پرانتشارترین آسیبی است که در محیط یافت می شود و هر نمونه خاکی برای جداسازی آمیب را مورد آزمایش قرار داده اند. آنها از آب های نمکی و تازه جدا شده اند و خاک های مختلف مثل خاک گلدان و باغ محیط اطراف خانه هم جایگاه خوبی برای آنها بوده است. آمیب در ایستگاه های شستشوی آزمایشگاه سیستم های آبیاری و آبرسانی بیمارستان ها استخرهای هیدروتراپی و در مواجهه با درمان بیماران دارای سیستم ایمنی ضعیف یافت نی شوند. Avcanthamoeba spp و Naegleria از بینی انسان جدا می شوند و در طی زمان با گرد و غبار پخش می شوند که این نمونه در آفریقای غربی دیده شده است (1982 lawande و Abeaham). آنها از انسان و حیوان جدا شده اند و می توانند در زمان حرکت و عبورشان به روده میزبان مانند یک کیست وارد شود و یا به صورت یک عامل محیطی دلیل به وجود اوردن بیماری شوند. Acanthameeba و دیگر آمیب های خاکی به عنوان ارگانیسم های کوپرفیلیک شناخته می شوند که مواد ارگانیکی محیط و باکتری ها غذای طبیعی آنها هستند.
بیشتر از 17 گونه Acanthamoeba بر سااس خصوصیات فنوبیتیک همانند سایر و مورفولوژی کیست توضیح و تفسیر شده اند. ترتیب SrDNA18 مهمترین اصل در تفسیریات اخیر بوده است که شامل جداسازی 12 گونه متفاوت می باشند که جز گونهی های منفرد یا جز گونه های مجموعه ای بودند (1998 Stothard). گونه هایی که اغلب با سیستماتیک بشری جدا شده اند و عفونت هایی را باعث شده اند عبارتند از (TA)A.Polyphaga. (T4)A.castellanii (T10)A.culbertsoni – (T11)Ahatchetti – (T12)A.Healyi. اغلب جداسازی های کلینیکال از Acanthamoeba قابلیت محتمل حرارتی دارند یعنی در درجه حرارت 37 رشد می کنند. اما گونه های مقاوم در برابر حرارت پاتولوژیک نیستند. بعضی از Acanthamobea ها که از حالت کلینیکال جدا می شوند در 37 هم رشد نمی کنند اما نیاز به درجه حرارت پایین تری ( 30) برای رشد دارند (1998rivesvara و Schuster) در حالات بشری Acanthamooeba GAE از کوسفند سگ کانگرو میمون اسب و گاو گزارش شده اند. (1978 Kad lec و 1998 Greene 1985 Martunez). Acantham oeba spp از ماهی های هم جداسازی شده اند. (1989 Ramos و Sesma – 1999 Dykova).
افراید که در معرض خطر عفونت های Acanthamoeba قرار گرفته اند شامل کسانی می باشند که دارای سیستم ایمنی ضعیف و یا ناکافی بوده اند.
این عفونت ها به موازات شیوع ایدز در آمریکا و دیگر جاها گسترش پیدا کرد. با توسعه استفاده از درمان های موثر برای درمان GAE در بیماران مبتلا به ایدز HIV به میزان چشم گیری ناپدید شد اما هنوز خط برای بیماران ناقل یا آنهاییکه دچار التهابات استروییدی هستند وجود دارد. (2002 Steinberg).
همه Acanthamoeba sppها پاتوژنیک نیستند. آن می تواند ارزیابی شود که یک آمیب جدا شده از مغز یا زخم ها یک پاتوژن است همان ارزیابی نمی تواند برای آن آمیب هایی که از محیط جدا شده اند به کار رود. استاندارد طلایی برای تعیین پاتوژنیک بودن قابلیت تولید اینسفالتیس در نمونه موش می باشد (1975 و 1973 و Martinez). در عفونت مغزی آسیب می تواند در ریه هم پیدا شود. (شکل 11).
Acanthaamoebaspp از برج های تهویه هوای سرد و سیستمهای تهویه بیمارستان جدا شدند و نشان دادند که legionella و شبیه lehionell همانند باکتری عمل می کنند. Logionellaspp بسیار در رشدشان سریع هستند و بعضی وقت ها همانند پازلی هستند که این باکتری ها در شرایط هوای سرد و لوله های تهیوه آنها را حل نمایند. پیشنهادی که legionella می تواند در مورد آمیب موجود در همان آب (1980 Rowbotham) ارایه دهد این بود که به مطالعات اجازه یم داد که قابلیت این باکتری ها را در مقابل آمیب انگل بخصوص Acanthamoeba مورد ارزیابی قرار بدهد بیان این ارتباط که باکتری هایی که عامل legionellosis هستند می توانند زنده بمانند و در محیط های دیگر که برای رشد آن ها مناسب نیست زندگی کنند بیماری را برای جماعتی که داریا سیستم ایمنی ضعیفی هستند مثل بیماران بیمارستان به وجود می آرود. کراتیتس (AK) Acanthamoeba توسط نمونه بسیار مختلف از Acanthamoeba spp به وجود می اید که قسمتی از مجموعه T4 rDNA می باشند. (1998 Stothard). قابلیت تحمل حرارت برای این ارگانیسم ها که در سطح قرنیه یافت می شوند نمی باشد دزر چون حرارت پایین تر از حد نرمال بدن قرار دارند. ترومای قرنیه یا مراقبت از لنزهای قابل برخورد با قرنیه دلایل AK می باشند که این بمیاری شیوع بیشاری بین آقایان و بیماران بیشتر از 50 سال و تعداد کمی از خانم ها دارد. ظروف نگهداری مواد نگه دارنده لنزها اغلب عامل خوبی برای ورود آمیب هستند که می توانند از این طریق روی لنز بچسبند و بعد به سطح قرنیه برسند. اطلاعاتی که در سال 1989 به دست آمده نشان می دهند که 64 از کسانی که لنز استفاده می کنند دچار AK شده اند. (1989 Stehr-Green توسعه AK منفرد به هر حال برای آن هایی که سیستم دفاعی کافی دارند و سلامت هستند کمتر اتفاق می افتد.
تا بحال هیچ مورد AK در مورد حیوانات گزارش نشده است. حیوان مدلی را انتخاب کردند که AL را روی او امتحان کنند. در این تحقیق که برروی چشمان حیوان انجام شد بیماری فقط در انسان و خوک و همیستر اتفاق افتاد اما روی موش اسب ها سگ ها جوجه ها و خوکچه هندی مشاهده نشد (1992 Niederkorn).
Balamuthia عامل دیگر است که GAE را به وجود می آورد و در خاک و شاید هم آب یافت می شود اما جداسازی آن از طبیعت کار مشکلی است. (2003 Scuster) 0 و 10 مورد از GAE در انسان گزارش شده است |
|
|
|